سروم 

سر به گردون سای

سنگم

کُه به دندان خای

دردم 

نه لابه ی مرغان

آهم

به مرگ شیر مردان

یارم

 قبله ی رندان

بادم

آهوی بی جبران

عارم

فکر پر تیمار

از بُن

دردم و بیمار

چهرم

رستم دستانی

نشاید به رخ آورم افگار

که من از نژاد تَهَمتن بُدَم

به غزو نهنگان و دیوان بُدَم

"چو ننمود رخ شاهد آرزو"

ز باطن شکستم نبردم به رو